Margrét Elísabet Ingiríður Elísabet Margrét

Margrét Elísabet Ingiríður Elísabet Margrét er komin í hús!

Mikil var hamingjan í Logalandinu þegar Prinsessan á Bessastöðum barst inn á heimilið. Við eigum bókina um Ballið á Bessastöðum og skemmtun okkur konunglega við lesturinn. Gerður Kristný er auðvitað guðdómlega fyndin og þær systur, Margrét og Elísabet, voru yfir sig hrifnar af forsetanum sem vildi helst vera ýtustjóri. Þegar ég sagði þeim að Gerður Kristný væri að skrifa nýja bók um forsetann og að í henni væri prinsessan og nafna þeirra, Margrét Elísabet Ingíríður Elísabet Margrét, þá gátu þær varla beðið.

Nú eru þær systur löngu orðnar fluglæsar. Í gærkvöldi skriðu þær upp í rúm og lásu fyrir svefinn. Margrét las um Doktor Proktor og prumpuduftið, en Elísabet er í sveitarómantíkinni með söguna um Öddu eftir Jennu og Hreiðar.

Kannski vilja þær lesa Prinsessuna á Bessastöðum sjálfar. Það kemur hins vegar ekki til greina! Ég ætla sko að lesa hana fyrir þær, svo ég missi áreiðanlega ekki af neinu. Svo verð ég bara að stilla mig um að klára hana þegar þær eru sofnaðar

Er Y í háskóla?

Kata var að gera stafsetningaræfingar með stelpunum sínum.

Hún las upp nokkur orð, fyrst fyrir Margréti og síðan Elísabetu, sem þær skrifuðu samviskusamlega upp.

Elísabet fékk óvart öllu þyngri orð, öll með y sem er ansi erfitt fyrir 8 ára krakka.

Kata fékk að vonum samviskubit yfir því hvað hún lagði erfiða þraut fyrir Elísabetu og útskýrði málið með því að hún hefði ruglast, hún væri svo vön að kenna í háskóla þar sem hún legði þungar spurningar fyrir nemendur.

Margrét fylgdist með útskýringunum, melti þetta með sér í smástund og spurði svo: Er y í öllum orðum í háskóla?

Hvatning

Obama fékk friðarverðlaunin.

Það var og.

Ég er að hugsa um að leggja fyrir mig skáldskap. Vill ekki einhver vera svo vænn að láta akademíuna vita, svo ég fái bókmenntaverðlaun Nóbels á næsta ári? Það væri svo góð hvatning . . .

Út í veður og vind

Frá því að ég hætti á Mogga, sem var nú bara fyrir rúmri viku, hef ég verið óskaplega dugleg hér heima við. Bílskúrinn hefur aðallega notið góðs af. Hann er nú til mikillar fyrirmyndar, allt í röð og reglu. Og allt það dót, sem þarf að vera þar yfir veturinn, var komið í skjól áður en snjóaði. Öll garðhúsgögn, stólar, borð og bekkir og líka grillið, gashitarinn og trampólínið.

Þrátt fyrir óveðursspá svaf ég hin rólegasta í nótt. Ég þurfti ekki að hafa áhyggjur af nokkrum sköpuðum hlut við húsið, þetta var allt saman lokað inni í  bílskúr.

Þegar ég leit út um gluggann í morgun sá ég að opnanlegi glugginn á litla kofa systranna hafði fokið upp, rifnað af hjörum og lá í grasinu. Ég benti systrum á þetta, fumandi af óveðursótta. Þær spurðu bara hvort ég ætlaði ekki að laga þetta.

Ég er búin að koma glugganum aftur fyrir, bölvandi og ragnandi í roki og rigningu með skrúfjárn, tangir, borvél og hamar að vopni. Flestir eru handlagnari en ég, en hann hangir samt nokkuð eðlilega á sínum stað og til að tryggja hann enn betur er kominn öflugur krókur að innanverðu.

Þessi óvænta uppákoma mun áreiðanlega ræna mig svefni næstu nótt. Það þarf nú ekki meira til.

Passar vel

Margrét horfði á Kötu og velti vöngum.

Kom svo með lýsinguna á móður sinni: Hávaxin. Alltaf í fötum sem passa saman. Passar vel upp á heilsuna. Alltaf góð og stundum ströng.

Kata var þokkalega sátt við lýsinguna.

Kortaframleiðsla

Systur eiga frí í skólanum í dag. Þær tóku daginn snemma og Tara kom yfir. Svo bættist Marta María í hópinn og loks Halldóra. Allt herbergið þeirra var undirlagt. Þær hafa verið að undirbúa tombólu, þar sem aðallega verða til sölu ýmis heillaóskakort, sem þær gerðu sjálfar. Hjörtum skreytt ástarkort, "til hamingju með ferminguna", "Gleðileg jól", "Til hamingju með afmælið" o.s.frv. Allt skrifað með ægilega fínu glimmer-letri og hlýtur að seljast eins og heitar lummur.

Margrét kom einu sinni fram og spurði hvort "hamingju" væri skrifað með j-i. Ég sagði henni að svo væri. Þá sagðist hún oft ruglast og það væri áreiðanlega vegna þess að við mömmurnar værum svo óöruggar á þessu, við hefðum stundum sagt henni að það væri ekkert J í þessu orði! En ef þetta væri rétt hjá mér - í þetta sinn - þá ætlaði hún að muna það framvegis.

Þær voru að vonum orðnar glorsoltnar af vinnunni þegar ég var búin að gera klatta. Ég gerði heilan haug og gerði mér vonir um að einhver afgangur yrði fyrir mig. En hann var ósköp rýr; þessum stelpum finnst gott að fá klatta.

Núna er Logalandsgengið farið í danstíma, en Halldóra fór í tónlistartíma. Ég reikna með áframhaldandi fjöri síðar í dag.

Svona er þá lífið utan Mogga ;)

 

Hætt á Mogga

Ég hætti á Morgunblaðinu í dag. Þennan póst sendi ég samstarfsfólki mínu:

 Kæru vinir.

Ég er búin að segja upp starfi mínu hjá Morgunblaðinu og þetta er síðasti dagurinn minn hér.

Mér þykir vissulega leitt að yfirgefa allt mitt góða samstarfsfólk. Ég ætla ekkert að rifja upp að fyrsta árið mitt á Mogga skrifaði ég allar fréttir á ritvél; kornungar konur halda slíku ekki á lofti. Ég hef svosem komið og farið, til dæmis brugðið mér af bæ í laganám og bókaskrif, en alltaf skilað mér heim aftur.

Mér hefur þótt sérstaklega gaman að hafa Sunnudagsblaðið á minni könnu. Það er góð tilfinning að bera ábyrgð á því að lesendur Morgunblaðsins fái hæfilegan skammt af skemmtun og fróðleik um helgar! Ég hef auðvitað haft á einvala liði að skipa og allir verið boðnir og búnir að leggja sunnudagsritstjórninni lið. Ég er viss um að svo verður áfram, þótt ég haldi ekki lengur um taumana.

Núna hafa aðstæður breyst og þess vegna hef ég sagt upp starfinu sem yfirmaður á ritstjórn.

Ég hætti að sjálfsögðu ekki að lesa Moggann okkar. Ég veit nefnilega, hversu frábær hópur vinnur hér á hverjum degi við að rita sem bestar og sannastar fréttir af atburðum líðandi stundar, á hvaða sviði mannlífsins sem er. Ég vil ekki missa af Sunnudagsmogganum, þar sem mitt nánasta samstarfsfólk skrifar áhugaverðar greinar og viðtöl allar vikur ársins. Og allar upplýsingarnar, sem þið veitið lesendum á hverjum degi! Ég vil fá að njóta þeirra áfram.

Ég veit að þið munið halda áfram á sömu braut. Ekki láta á ykkur fá, þótt umræðan í samfélaginu sé brengluð þessa dagana og fólk, sem veit betur, láti eins og Morgunblaðið sé ekki trúverðugt. Auðvitað er það trúverðugt, svo lengi sem þið haldið uppi merki þess með góðri blaðamennsku.

Þið hafið aldrei sýnt styrk blaðsins eins vel og á liðnu ári.

Þið eruð Morgunblaðið og þess vegna kveð ég án nokkus kvíða fyrir framtíð blaðsins.

Megi ykkur öllum farnast sem allra best.

Ragnhildur Sverrisdóttir.

Fínu fötin

Þegar Mogginn varð 95 ára í fyrra voru gerðir bolir. Svartir með hvítu letri og hvítir með svörtu. Ég á einn af hvorri gerð. Framan á bolunum er Íslandsmynd, en landið er myndað úr fyrirsögnum úr Mogga sl. 95 ár.

Systrum finnst mjög gaman að lesa á bolina og vilja fá sögurnar á bakvið fyrirsagnirnar. Sumt er einfalt, t.d. stendur "Eldgos á Heimaey" þar sem Vestmannaeyjar eru á kortinu. Annað er töluvert snúnara, "Kennedy myrtur í Dallas" og "Sóttin mikla".  En þær geta dundað sér lengi við að lesa framan á mig þegar ég bregð mér í svona bol heima við.

Í siðustu viku fór Kata með þær í bæinn að kaupa afmælisgjöf fyrir mig. Hún ætlaði að finna á mig einhverja flík. Það fannst þeim systrum alveg fáránleg hugmynd: "Hún á TVO Moggaboli!" sögðu þær.

Flottara gerist það víst ekki.

Bumbubað

Elísabet í fótabaði: Mamma, ég er búin að þvo mér svo afskaplega vel og lengi að ég er eiginlega orðin skítug aftur.

Mamma: Nei, gullið mitt, þetta virkar nú ekki þannig!

Elísabet: Jæja þá, en ég er búin að þvo mér svo lengi að ég er eiginlega orðin feit!

Mamma: Nei, heyrðu mig nú Elísabet.

Elísabet: Æ mamma, þetta er orðatiltæki sem ég var að búa til. Ég hallaði mér svo mikið fram við þvottinn að ég fékk bumbu :)

Víkingar

Við skólabyrjun þurfti að taka til í hirslum með skóladóti.

Við Kata flettum vinnumöppu Margrétar frá síðasta vori. Þar eru meðal annars myndir af torfbæjum, víkingum og þjóðbúningum.

Margrét er afskaplega nákvæmur teiknari. Á einni myndinni eru nokkrir víkingar um borð í skipi sínu, hrista vopn sín og láta ófriðlega.

Það dregur hins vegar dálítið úr ógninni, að allir víkingarnir eru í röndóttum fötum, svörtum og rauðum.

Eins og Margrét klæðist sjálf í fótboltanum, af því að hún er Víkingur